Photo from fOTOGLIF

Het Spaanse Sevilla is meteen één van de grootste slachtoffers van de voor Europese clubs niet zo subtiel uitgekozen speelkalender van de Afrika Cup. De Sevillano zagen naast sluipschutter Kanouté immers ook hun Ivorianen Arouna Koné en Didier Zokora naar de Afrikaanse landenbeker trekken. Trainer Manolo Jiménez mag van geluk spreken dat N’Dri Romaric beschikbaar blijft. Dan lijkt Barça – zie de 0-5 in Tenerife – veel minder te lijden onder de afwezigheid van Yaya Touré (Ivoorkust) en Keita. Ook Real hoeft weinig te vrezen. Het moet januari enkel zien door te komen zonder Malinees Mahamadou Diarra. Terwijl Valencia, één van de andere Spaanse tenoren, zelfs niets veranderd ziet binnen zijn spelerskern. Dit weekend staat FC Barcelona – FC Sevilla geprogrammeerd op de kalender van de LFP. Barça speelt thuis en mist twee sterkhouders, Sevilla moet het in Camp Nou doen zonder vier basisspelers. Mag Sevilla zich dan benadeeld voelen? Heeft het recht om de wedstrijd uit te stellen? Of is het eigen schuld, dikke bult? Een dergelijk scenario lag immers voor de hand en de gevolgen zijn voor iedereen dezelfde. Sevilla kan nog meer pech hebben, want op de finaledag van de Afrika Cup staat ook het thuisduel met Valencia op de kalender. Wetende dat Ivoorkust andermaal één van de outsiders is…

Zelfde verhalen in Engeland. Daar lijkt Chelsea het zwaarst aangeslagen. Met de Ivorianen Didier Drogba en Salomon Kalou, de Ghanees Michael Essien en de Nigeriaan John Obi Mikel zien de Blues een spits en drie middenvelders vertrekken. Man City moest Kolo Touré afstaan aan Ivoorkust, maar kan dra weer beschikken over speerpunt Emmanuel Adebayor. De Togolezen trokken zich terug uit het toernooi na het schietincident op hun spelersbus. Kameroen rekent wel op Gunner Alex Song. Eerste gevolg door de jong en weinig ervaren kern: tegen Everton liet Arsenal alvast twee dure punten schieten. Al moeten ze niet al te hard zeuren in Londen; ook Everton moest verdediger Joseph Yobo (ex-Standard) en spits Yakubu tijdelijk aan Nigeria afgeven. Het geluk– of is het vakkunde? – ligt bij Man Utd en Liverpool. Zij hebben geen Afrikanen – Liverpool-spits Nabil El Zhar kon zich met Marokko niet kwalificeren – in de kern en hoeven zich niets aan te trekken van de Afrika Cup. En soms zorgt het evenement ook voor een perfect simultane uitdaging. Zo staat zaterdag Everton – min Yobo en Yakubu – tegenover Man City – min Touré en – of toch niet? – Adebayor.

De Italiaanse Serie A heeft veel minder te doen met de Afrika Cup. Zwarten worden nog steeds niet makkelijk aanvaard in het land van Berlusconi en dat heeft duidelijk zijn impact op de transferpolitiek van de plaatselijke clubs. Internazionale moest Kameroener Samuel Eto’o wel afstaan, maar speelde het handig. Pandev was na een ruzie tussen speler en club aan de deur gezet bij Lazio, en mocht vervolgens direct aan de slag bij Inter. Of hij ooit nog van de bank komt als de Afrika Cup gepasseerd is, valt sterk te betwijfelen. Of hoe geld de kortzichtigheid van een voetballer in de kijker zet. Enkele jaren geleden woedde er een discussie om de Afrika Cup te verplaatsen en te organiseren in voetbaldode zomers. Een goed idee om Europa weer voor te steken? Of mag de Afrikaanse traditie in eer gelaten worden?

Lokeren lijkt deze winter de tegenpool te worden, maar Roeselare en Genk zijn al volop in de weer om hun terugronde wat meer kleur te geven. Roeselare haalde Pryor bij Vitesse, Genk telde 700.000 euro neer voor Samuel Yeboah van Tel Aviv. Genk zal nog wat kwaliteit moeten binnenrijven om alsnog de play-offs te kunnen bereiken. Roeselare zal wellicht materiaal móeten binnenhalen om de eindronde met de tweedeklassers te kunnen vermijden. Ook Cercle en Charleroi bengelen onderin en dus mag ook daar nog enige transferactiviteit verwacht worden. Lokeren houdt zich stil, maar moet mogelijk op zoek naar een vervanger voor clubtopschutter Dawid Janczyk, want de Poolse huurling van CSKA Moskou keert misschien terug naar Rusland (om daarna opnieuw uitgeleend te worden?).

Photo from fOTOGLIF

Vorig seizoen kochten de, toen nog 18, eersteklassers 64 spelers aan tijdens de winterstop. Pakweg de helft daarvan leek zes maanden later een goede investering, maar even vaak liep het dus ook fout. En opvallend: vaak bij de clubs onderin was dat het geval. Bergen haalde geen nieuwe spelers en liet er geen vertrekken, maar het eindigde wel troosteloos laatste met liefst acht punten minder dan Tubeke. De Waals-Brabanders hadden vier winterkoopjes aan de haak geslagen, maar dat bleek een maat voor niets. Zelfs ex-Man Utd speler Quinton Fortune, die met veel bombarie was aangekondigd, kween weg bij het nietige AFC Tubize. Ook de overigen konden niet bekoren (en werden intussen al opnieuw versast), Tubeke werd de tweede rechtstreekse daler. Genk betaalde een miljoen voor Huysegems…

Roeselare haalde zeven nieuwe namen, wat ook wel mocht na de schabouwelijke seizoenstart (2/27) en het ontslag van Geeraerd. Perisic en MacDonald bleken voltreffers, Huyghebaert en Ten Heuvel trokken hun streng maar zijn/waren geen meerwaarde. Niet genoeg dus om de eindronde te vermijden, maar daarin slaagde het wel in zijn opzet: behoud in eerste. Dat had het vooral te danken aan huurlingen Perisic en MacDonald, die van Roeselare gebruik maakten om hun carrière weer op de rails te zetten. Roeselare was vorige zomer zijn sterkhouders kwijt, maar bleef wel met de overschot zitten. Van Wijk kon dus opnieuw beginnen om een ploeg te smeden, maar van een 2pk’tje kan je geen renpaard maken. Dat blijkt nu eens te meer. Het is dweilen met de kraan open, want Roeselare heeft niet de middelen om in een eerste klasse met zestien club aan te treden. Vroeg of laat valt het doek, is het niet dit seizoen, dan wel het volgende.

Wintertransfers zijn dus vaak een risico. De kans op verkeerde inschatting van de kwaliteit is aanzienlijk groter dan transfers die in de zomermaanden gerealiseerd worden.  Dat geldt voor Anderlecht en Club, maar ook voor pakweg Lokeren, RC Genk en KV Mechelen. Al mogen we Roeselare als een uitzondering beschouwen. De West-Vlamingen lijken steeds een handvol spelers te moeten aanwerven opdat er een goeie zou bijzitten. Afgelopen zomer:  Dutoit, El Gaaouiri, Hellings, John, Kucera, De Pever, Nikolic en Vidarsson. El Gaaouiri en Vidarsson zijn sterkhouders, de jonge  Dutoit wachten op een kans . De Pever schiet te kort. Nikolic lijkt na enige tijd toch een kans te krijgen en hij scoort ook. Afwachten of het blijft duren, maar bij tweedeklasser Lierse maakten ze er alvast geen probleem van om hem te laten gaan. John en Ghesquière zijn al weer weg. Kucera speelt bij gebrek aan beter. Hellings komt nauwelijks aan de bak. Beter voorkomen – voor aanvang van het seizoen investeren en niet halfweg, als het kalf al half verdronken is – dan genezen lijkt dan ook een aannemelijke conclusie.

De gevolgen zijn groot. Honderd twintig personeelsleden op straat, waarvan de 33 spelers. Een heel circus om het jeugdopleidingscentrum Futurosport in leven te houden zodat de 600 spelertjes ook na Nieuwjaar nog kunnen voetballen. Zorgen dat zoveel mogelijk schuldeisers alsnog een zo groot mogelijk deel van de koek kunnen vangen. Daaronder spelerslonen, RSZ, btw, voorheffing – en wie weet wat nog allemaal. En hopen dat l’Excel volgend seizoen kan hervatten in derde klasse. Maar dat zijn de problemen van Moeskroen. Actueler en véél belangrijker zijn de gevolgen voor de benadeelde clubs, want zij kunnen voor nog meer chaos zorgen in het Belgisch voetbal. Want wie dit seizoen al punten pakte tegen het noodlijdende Moeskroen, speelt die weer kwijt. Zo staat het in de bondsreglementen en het waren diezelfde clubs die nu sakkeren die het betreffende document – bij schrapping van een club worden de punten die tegen die club werden behaald, afgetrokken – goedkeurden voor aanvang van het seizoen. Dus, hebben zij – het gaat vooral om Lokeren, Zulte Waregem en Cercle Brugge – wel een poot om op te staan?

Zeker, want de FIFA-reglementen laten puntenaftrek niet toe. Lokerenvoorzitter Lambrecht nam advocaat Denis onder de arm en stapte intussen al naar de rechter. Zulte Waregem en Cercle volgen mogelijk. Reden: zes punten die rechtmatig werden behaald, terugwinnen – en zo een tijdelijke eindrondeplaats vermijden. Vervallen met de punten ook de gele kaarten van Janczyk (2) en Overmeire (beiden Lokeren), Van Nieuwenhuyze (Essevee), Kelhar en Evens (Cercle)? En wat met de geleverde inspanningen? De clubs die na Nieuwjaar Moeskroen nog zouden moeten bekampen, krijgen in deze extra lange competitie een weekje recup cadeau. Terwijl Lokeren, sowieso al in nauwe sportieve schoentjes, zich een keer meer volledig moest opladen. Al een geluk dat er bovenaan weinig hommeles is. Anderlecht en AA Gent maakten al kenbaar zich neer te leggen bij de situatie. Anderlecht klopte Moeskroen en verliest bijgevolg drie punten, waardoor Club Brugge, AA Gent en Standard, die alle drie niet voorbij Moeskroen geraakten, dichterbij de competitieleider sluipen. Club komt op drie punten, en door de nieuw ingevoerde competitieformule wordt dat er straks slechts één – want afronding van verschil naar beneden!

We mogen ons hart vasthouden als Club in de play-offs kampioen wordt met een schamel punt voorsprong op paars-wit en AA Gent op de valreep een Europees ticket pakt ten koste van Germinal Beerschot, dat wel aan het langste eind trok tegen Moeskroen en nu dus ook drie punten straf krijgt. Achteraf bekeken een goed idee om de deelnemers van play-off II (volgt u nog?) te laten starten met nul punten. Dan kan al geen heibel ontstaan over wie daar de sterkste blijkt en het laatste Europees ticket pakt. Een kleine pronostiek, het recente verleden in het achterhoofd gehouden: verhaal van de benadeelde clubs zal weinig zoden aan de dijk brengen. En dus zullen een aantal clubs zich straks in hun gat gebeten voelen.

Het kerstvoetbal begint pas met de achtste finales in de Belgische beker. Eerste wedstrijd: AA Gent – Germinal Beerschot. Resultaat: afgelast en heibel van Antwerpen tot Gent. Reden? De spelers van GBA zaten al in de bus om richting Ottenstadion te vertrekken toen beslist werd om de match 24 uur (en een kwartier, waar halen ze het?) uit te stellen. Zullen we maar even door de vingers zien dat Gentvoorzitter Ivan De Witte een grote vinger in de pap te brokken heeft bij de beslissingen die in dit verhaal van bovenhand genomen worden? Komt daarbovenop dat AA Gent voor de bezoekende supporters een fantastische combiregeling had verplicht, waardoor het ook voor de gewone voetbalsupporter een ramp dreigt te worden en ze bij GBA niet geheel onterecht opperen dat de Buffalo’s met een 1-0 voorsprong aan deze partij kunnen beginnen.

Photo from fOTOGLIF

Op woensdag geprogrammeerd: Zulte Waregem – Cercle Brugge. Burgemeester Soens van Waregem vindt het te glad in en rond het stadion en wil de match afgelasten om veiligheidsredenen. Logisch als je de verklaring er op nakijkt: 1/ Niet alle fans (en dankzij hen bestáát profvoetbal in België) zouden het stadion in en uit geraken, iets dat toch opportuun lijkt in deze weersomstandigheden. 2/ De evacuatiewegen voor de hulpdiensten zijn niet vrij. 3/ Dooiwater kan kortsluitingen in de hand werken. Maar, en nu kom het: de bond (laten we het maar met kleine letter schrijven) eist dat het duel tóch doorgaat. Want ja, als alle burgemeesters het in hun hoofd krijgen om topvoetbal bij dit weer uit te stellen, worden de bobo’s van de bond weer mooi in hun blootje gezet. En dat zou nu toch echt geen gezicht zijn, nietwaar? Al had hier een fameuze klucht voorkomen kunnen worden. Betreffende clubs hadden onderling al een datum gevonden om de match wel in gangbare omstandigheden te laten doorgaan.

Tot zo ver de stand van zaken. Maanden na datum ligt de vraag nóg (en nu nóg meer) op menige maag. Wie haalt het toch in zijn hoofd om kerstvoetbal te introduceren in een land met middelmatige grasvelden, met slechts een handvol clubs die over veldverwarming beschikken (om nog maar te zwijgen over de kwaliteit daarvan), en waar zo goed als alle supporters met de wagen naar het stadion komen, met in het achterhoofd het besef dat bij het eerste vlokje sneeuw het autoverkeer in het hele land lam ligt. Nederland, met zijn nieuwe en heel moderne stadions waar ze in België alleen jaloers op kunnen zijn, kon niet op tegen kerstvoetbal. Keek de bond alleen over het Kanaal? Dan waren ze wellicht vergeten dat alle plaatselijke clubs (met veelvoudige budgetten) beschikken over de beste veldverwarmingsinstallaties, dat het gros van de fans met het openbaar vervoer naar de stadions afzakt en dat Engeland een voetballand is. Zelfs al ligt er bij wijze van spreken een meter sneeuw rond het stadion en vriest het dertig graden onder nul, de stadions zouden nog vollopen.

Laten we hopen dat iedereen, of toch tenminste de mensen die de beslissingen in kwestie plegen te nemen, geleerd hebben dat kerstvoetbal hier nooit zal werken. Ondanks de charmes, brengt het immens veel trouble teweeg en dat kan het Belgisch voetbal anno 2009/10 missen als kiespijn. De grillige weersomstandigheden en de allerminst aangepaste infrastructuur laten dit fenomeen helaas niet toe in ons landje. Dus, kerstvoetbal? Ja! Maar alleen als de middelen voorhanden zijn om de organisatie en het voetbal te laten verlopen zoals het hoort. We houden ons hart vast voor wat de komende week te gebeuren staat.

De Rode Duivels zitten in een crisis, je vindt een weldoener die zich het lot wil aantrekken en een eind aan de malaise wil maken, maar je geeft hem een contract met gaten. Advocaat is nog niet goed en wel in dienst, heeft wellicht gemerkt dat de Belgen gewoon te weinig kwaliteit hebben om hét doel (kwalificatie voor een groot toernooi) te bereiken  en vindt direct een uitweg om zijn tijd niet langer in iets oubolligs, zijnde de Belgische voetbalbond, te steken. Gelijk heeft ie, Advocaat. Met een riant contract op zak een bijbaantje zoeken waar hij eigenlijk een veelvoud van tijd en werk in zal steken dan in zijn hoofdjob. En de bond, die moet dat wel pikken, want een beetje te lomp geweest tijdens de contractbesprekingen. Uit de mond van onze goede vriend François De Keersmaecker (Geert Hoste en consoorten mogen stilaan uitkijken naar een andere job): ‘Als het zover komt dat Advocaat ook een club wil trainen, zullen we het wel eens bekijken.’ De rest van het verhaal kent u… En dus mag de KBKVB de komende jaren (zal Dickie zolang blijven?) naar de pijpen van zijn eigen werknemer dansen. Te gek voor woorden.

Photo from fOTOGLIF

Lachen met de bond, wie staat er nog bij stil sinds De Keersmaecker in 2006 de teugels van Jan Peeters overnam? Laat staan dat hij al iets verwezenlijkt zou hebben. Maar Advocaat mag ook eens voor de spiegel gaan staan. Als je bondscoach wordt van een voetballand(je) in crisis mag je wel zoveel klasse hebben om die job au sérieux te nemen. Iets wat Advocaat nu hij AZ gaat leiden, en ook al is dat maar tijdelijk, tekort komt. Als er geen wedstrijden met inzet zijn, moet een bondscoach in de situatie van Advocaat zijn werkdagen vullen – al is hier en daar een dag verlof extra in deze periode wel toegestaan . Spelers scouten (ze zitten verspreid over heel West-Europa), met hen praten, tactische systemen uitdenken, tegenstanders gaan bekijken, nieuwe trainingsstrategieën uitdokteren, noem maar op. Dat zijn geen taken om in je vrije tijd (ik kan toch op zondag gaan kijken, dixit Advocaat) in te vullen. En nog eentje: “Ik heb toch goede assistenten?” Wie zijn werk wil uitbesteden, moet geen bondscoach worden. Laat Bert Van Lingen of Marc Wilmots (nu de rechterhanden van Advocaat) dan volwaardig selectieheer zijn. Je bespaart er een pak kwakzalverij en geld mee. En je lijdt geen gezichtsverlies tegenover de honderdduizenden voetbalsupporters.

Want de idee dat Advocaat nu nog maar aan de Rode Duivels denkt, is ver gezocht. Hij zit al lang met zijn gedachten bij de Nederlandse kampioen-in-crisis. Dus ook de Alkmaarders verdienen de volle aandacht van hun trainer. Advocaat heeft zich in nesten gewerkt. Opstappen bij een club, bondscoach worden en twee maanden later zeggen dat hij het veld mist. Waar is de geloofwaardigheid heen? Advies: stap op als bondscoach en richt je op het veld, nu het nog veroorloofd is om er een eind aan te maken (iedereen vergist zich al eens en we zitten in een korte periode voor aanvang van de voorbereiding op Euro 2012). Of zal Advocaat vanaf mei, als hij weer alleen bondscoach is, het veld niet meer missen? Nu alle gekheid op een stokje zit, kunnen we ons –terecht – afvragen of Advocaat ooit nog wel zal terugkeren als voltijds bondscoach. Want, waarom kiest AZ voor een coach die op het einde van het seizoen weer weg moet? Hopelijk alleen omdat ze iemand anders op het oog hebben voor volgend seizoen en dan op een propere lei willen beginnen.

We kunnen alleen maar besluiten dat de bond zich voor de elvendertigste keer weer eens laten foppen heeft en dat Advocaat daar gretig gebruik van maakt om nog meer poen op te strijken. Kwantiteit boven kwaliteit. Gebrek aan klasse van de bondscoach, gebrek aan kennis en kunde van de bondstop, wat onderstaande betreft.

De competitiehervorming is dus duidelijk in het voordeel van Standard – in het oude systeem waren ze al ten dode opgeschreven. En dat hebben ze in Luik goed berekend. In het voorjaar alles op de Champions League en in het najaar alles op de competitie. Het geld en de roem van de Europese topcompetitie meepikken en in de playoffs, als iedereen Standard al vergeten is in de strijd om de titel,  een sterke reeks neerzetten in de Pro League en een nieuwe titel op het palmares bijschrijven. Tactiek uitgekiend, want duidelijk af te leiden uit de commentaren van begin dit seizoen. We zijn niet klaar voor de eerste competitiematch, maar dat is niet erg, aldus Bölöni eind juli. Als de Champions League begint, staan we er, laat Defour in augustus optekenen. Goeie en terechte tactiek, want als je het met zo’n smalle kern – in zowel kwalitatieve als kwantitatieve zin – moet zien te rooien, dan heb je een goed plan nodig.

Photo from fOTOGLIF

Velen geloven niet in een derde opeenvolgende titel voor Standard – wat goed te begrijpen valt. Maar terwijl de andere titelpretendenten Anderlecht en Club Brugge op schema zitten, heeft Standard zijn portie pech al gehad voor de rest van het seizoen. Defour geblesseerd. Witsel acht wedstrijden geschorst. De Camargo en Mbokani out. Het vertrek van Onyewu moest opgevangen worden, maar dat lukte maar deels. En laten we eerlijk zijn, met spelers als Mulemo, Goreux en Nicaise word je geen kampioen. Jongens bovendien die Bölöni voordien al had afgeschreven. Nicaise vond hij tweederangs, Mulemo en Goreux kwamen danig te kort dat jongeren als Mangala, Carcela en Cyriac voor de leeuwen werden  gegooid. Al een geluk dat Mangala een  voltreffer werd.

Normaal dat de sfeer in een kampioenenploeg die niet meer gewend was aan nederlagen en nu naast de rails spoort, verzuurt. Zoals in elke ploeg waar het vierkant draait – welke de reden daarvan ook moge zijn, ontstaan er akkefietjes binnen de spelersgroep en steken geruchten van een trainer op een wankele stoel de kop op. Voer voor de media, en waarom ook niet. Het is nu aan Standard, en de spelers in het bijzonder, om te laten zien dat het het hoofd kan bieden aan de druk van buitenaf. Een geluk dat Defour straks terugkeert in de ploeg. Hij, en hij alleen, kan de kopjes weer in de goeie richting sturen. Defour is een geboren leider en sinds het vertrek van ene Conceicao een onmisbare schakel geworden voor Standard, zowel tussen als buiten de lijnen. Als de kleine Mechelaar straks weer heerst en verdeelt op het middenveld komen ongetwijfeld ook weer de automatismen terug die de kampioenenploeg eerst onder Preud’homme en sinds vorig seizoen onder Bölöni opbouwde. Én: Defour zal in hoofd en benen nog fris zitten, terwijl de bepalende figuren bij de concurrentie al enkele slijtageslagen verwerkt hebben.

Daarnaast zal ook het bestuur door de penibele situatie zijn wakker geschrokken en uitkijken naar versterking tijdens de – korte – winterstop. Dat de kern op alle vlakken te beperkt is, zal de afgelopen maanden wel niemand ontgaan zijn. Standard heeft een stevige ploeg, vergis u niet. Maar als twee of drie schakels wegvallen, haalt Standard slechts het niveau van een middenmotor. En om op drie fronten mee te strijden – al zal van de beker in Luik dit seizoen niet veel volk wakker liggen, is er méér nodig. Als Standard versterking haalt en de gevestigde waarden allemaal speelklaar zijn kan dat alleen maar leiden tot positieve selectieproblemen. En liever dat dan de huidige situatie, zal ook Bölöni denken. Dat de Roemeen nu met uitspraken als ‘Anderlecht is te ver weg om over de titel te praten’ of ‘Carcela gedraagt zich als een verwaande vedette’ uitpakt, is enkel bedoeld om zijn spelersgroep scherp te houden.